Magazines / Nr 06 2018

Nr 06 2018

Een hogere prijs
Europees commissaris voor Klimaat Miguel Arias Canete wond er eind november geen doekjes om. Tegen 2050 moet Europa klimaatneutraal zijn. Tegen dan mag de uitstoot van broeikasgassen netto niet meer stijgen. Daarvoor zijn er tot 290 miljard euro aan investeringen nodig. Een nobel plan, maar is het ook haalbaar?

Aan de ernst van de zaak durft haast niemand meer te twijfelen, aan de noodzaak om er iets aan te doen evenmin. Waar bestaat dan wel nog discussie over? Hoé er iets aan gedaan moet worden, en vooral: wie daarvoor zal opdraaien. Eenmaal financiële gevolgen ter sprake komen, gaat er meer dan één paraplu open, en niet in het minst bij de burgers zelf.

Is de consument bereid om effectief een hogere prijs te betalen voor een duurzamere energievoorziening? Ja, er was begin december de grootste klimaatmars ooit in ons land: zo’n 70.000 mensen trokken ervoor naar Brussel. Hun boodschap was duidelijk: zorg voor een ambitieus Belgisch klimaatbeleid. Maar in dezelfde periode was er het protest van de ‘gele hesjes’: hogere brandstofprijzen jaagden heel wat mensen de straat op. Daarmee wordt een teer punt aangeraakt: mensen vinden het niet leuk om meer te betalen, en of de duurzame oplossing steevast de goedkoopste zal zijn, dat is nog maar de vraag. Het gros van de bevolking kijkt naar de eigen portefeuille wanneer er beslissingen genomen moeten worden, en dat is logisch.

Het is net om die redenen dat aardgas nog zeker enkele decennia de prominente energiebron voor verwarming in dit land zal zijn. Evoluties zoals warmtepompen worden luid toegejuicht, maar zolang gas goedkoper is dan elektriciteit en de installatiekost van een warmtepomp (te?) hoog blijft liggen, zal het gewoontepatroon van de gemiddelde Belg niet snel veranderen. Daarvoor is tussenkomst van de overheid en – vooral – een groeiend bewustzijn bij de burger van groot belang. Deze en andere inzichten rond aardgas kwamen uitgebreid aan bod op de eerste editie van Talk About Gas in Brussel, waarover u verderop in dit magazine een verslag kan lezen.

De afweging tussen doen wat moet en doen wat de mensen willen, is voor beleidsmakers in binnen-en buitenland een slappe koord om op te dansen. In eigen land is het maar de vraag of er snel stappen gezet worden: Vlaams minister voor Energie Bart Tommelein kon zijn kantoor in Brussel niet snel genoeg ontvluchten om burgemeester in Oostende te worden. Zal zijn opvolgster, de relatief onbekende Lydia Peeters, er nog in slagen om plannen te maken en die uit te voeren, of ligt de focus reeds op de verkiezingen van mei 2019?

Vast staat dat er nog voldoende voer voor discussie is in de wereld van de verwarming. Patrick O, CEO van Viessmann België, kwam er uitgebreid op terug bij de preview van Batibouw 2019. “Men is heel veeleisend voor mobiliteit, maar men tolereert heel veel van verwarming. Er worden zelfs nog al te vaak niet-condenserende stookolieketels geplaatst. Zoals het er nu naar uitziet, mag je nog tot 2034 nog stookolieketels plaatsen. Dat wil zeggen dat die ketels tot zeker in de jaren 50 zullen blijven draaien. Als we de doelstellingen willen halen, moet er dringend meer beweging in komen”, aldus O.

Ik wil graag een proefexemplaar of abonnement.

Ik wil graag een: